سردبیر (نمایش در چهارده پرده)

…خیلی خب…برای ما که پدر و مادر گرترود هستیم خیلی درد آور است چه قبل از انتخابات باشد چه بعد از آن ما عادت نداریم با کسی که مدارک شناسایی درجه یک ندارد ارتباط برقرار کنیم…حالا مجبوریم دیدن تردیدهای دامادمان را هم تحمل کنیم.سو تفاهم نشود به نظر من برای این که یک مدرک درجه یک شود نه تنها باید حقیقتا این طور باشد بلکه همه ی مردم هم باید به طور کلی قبولی اش داشته باشند…دومین کاری که امروز کردم باز کردن نامه هایم بود بین آنها چند تایی نامه بود از دوستانی که ما برای جشنی که در فکر برگزاری اش هستیم دعوت شان کردیم…یعنی اگر بیماری برادرتان یک دفعه بدتر نشود کمتر از ده تا از آنها دعوت ما را رد کرده اند بیشتر شان بهانه تراشیدند و چندتایشان هم یک خرده دلایل درست و حسابی آوردند ولی یکی از انها رک و پوست کنده بود و نامه اش را هم اینجا پیش من است.(نامه را از جیبش در می آورد)برای تو نگه داشتم.از طرف دوست قدیمی پدرم است.آقای اسقف عینکم پیشم نیست و گم کردن عینکم نشان میدهد که چه حالی دارم فکر نمیکنم من چنین کاری را…بیا خودت بخوان بلند بخوان اش…