سرمایه داری، خانواده و زندگی شخصی

زندگی شخصی که در بستر خانواده شکل گرفت و عمری به قدمت توسعه سرمایه داری دارد اصولاً چندان محل اعتنا نبوده و تحلیل های جامع درباره آن اندک است. منتقدان سرمایه داری، بدون توجه درخور به درس های تاریخ، اغلب به همین اکتفا کرده اند که نوید دهند با دگرگونی زیربنای اقتصادیِ جامعه همه مناسبات ازجمله مناسبات میان فردی و درون خانواده دگرگون خواهد شد.
ایلای زارتسکی، نویسنده? تاریخ پژوه این کتاب، خوانندگان خود را از زاویه ای دیگر به بازخوانی تاریخ خانواده و زندگی شخصی فرامی خواند. او هشدار می دهد که ـ خواه خانواده را کانونی گرم و زندگی شخصی را حریمی مقدس بدانیم و دوست بداریم، یا زندان بپنداریم و از آن بیزار باشیم ـ باید در نظریه های سیاسی و اجتماعی خود جایی درخور برای آن ها درنظر بگیریم. سرمایه داری خانواده را دگرگون ساخت و سپهر زندگی شخصی را هم چون «بهشتی در دلِ جهنم دنیای بی رحم» پدید آورد. آزادسازی فرد که از معنای این دگرگونی برمی آید، هدفی نیست که تنها به لیبرالیسم تعلق داشته باشد.