سنج و صنوبر

شب خواب می بینم با آقای «گ » درون باغی نشسته ایم که درختانش همه از کلمات درست شده اند. آقای «گ » سیگارش را می گیراند و پکی به آن می زند و می گوید: «بخوان .» کاغذ را از جیبم بیرون می آورم ، نگاهی به دور و برم می اندازم که از چشمان هشیار او دور نمی ماند و بعد می خوانم : «باد که موهای رویا را در هوا پخش کرد!