سیاره ی زاغه ها نشان می دهد که چگونه سرنوشت تهی دستان در شهرهای جهان سوم یکی می شود. مهم نیست که شما در قاهره زندگی می کنید. در بوشهر، یا کینشاسا، در هر صورت همان مسائلی را دارید که تهی دستان دیگر شهرها. فقر از این منظر،از مرزهای ملی در می گذرد. کتاب به معنای وسیع کلمه، تاریخ انتقادی لحظه ی حال است. لحظه ای که زاهدان و تهران با سائوپائولو و دهلی نو سرنوشت مشترکی می یابند. این هم سرنوشتی امری عمیقا جهانی است. سیاره ی زاغه ها هولناک است اما گریزی از مواجهه با آن نیست.