سیبی و دو آینه: در مقامات و مناقب عارفان فره مند

تمثیل سیبی و دو آینه از یک عارف قرن هفتمی سالکان را وسیله توضیحی گشت برای بیان حقیقت توحید.عارفان فره مندی که پایگاه و نکوانگاری آنها مبنای این دفتر شده است،فارغ از هویت زمینی شان که بشر به آنها شناخته می شود،همگی همسانند.اگر از گوناگونی نام ها بگذریم که هم سبب شناسایی و هم سبب تمایز آنهاست،در واقع داریم از یک تن واحد،از یک روح رهایی یافته،سخن می گوییم:یک سیب تکثیر شده در دیدار دو آینه.