شب، نقاب عمومی است

جز روزگار منهمه چیز را سفید کرده برف.سراسر شببرف باریددو زاغچهآینه شان را در برف می چرخاندنددر جست و جوی دانهدعا می خواندند.سخنی بگو برف!آنکه پس از تو از تو سخن می گویدآب نام اوست.آنچه سبک می آیدبرفآنچه سنگین می گذردبرف برفدر این مجموعه که در یک سال اخیر سروده شده، بیش تر دو عنصر طنز و فلسفه دیده می شود.محمد شمس لنگرودی متولد 26آبا ن ماه سال 1329 در لنگرود است، که مجموعه های شعر «رفتار تشنگی» (1355)، «در مهتابی دنیا» (1363)، «خاکستر و بانو» (1365)، «جشن ناپیدا» (1367)، «قصیده ی لبخند چاک چاک» (1369)، «نت هایی برای بلبل چوبی» (1379)، «پنجاه و سه ترانه ی عاشقانه» (1383)، «باغبان جهنم» (1383)، «ملاح خیابان ها» (1386)، «لب خوانی های قزل آلای من» (1389)، «رسم کردن دست های تو» (1389) و «می میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم» (1389) از آثار او هستند.