شوالیه عاشق

بی قراری درونشان سکوت نیمه شب را هراس انگیز کرده بود.نمیه شبی که قرار بود در لحظات تاریکش سرنوشت دو انسان با یک سکه رقم بخورد.نهال سکه را نشان مارال داد و گفت:
من شیر،تو خط
حتی با گفتن کلمه«من»ارتعاش صدایش به وضوح شنیده میشد.
حاضری؟
مارال با نفسی به شماره افتاده آرام سرش را تکان داد.نهال چشمانش را بست و با گفتن بسم الله سکه را به بالا انداخت سکه بعد از چرخ خوردن روی تخت افتاد.نگاهشان با ترس و تشویق روی سکه سر خورد.مارال با دیدن روی سکه اشک در چشمانش حلقه زد و گفت:
فایده ای ندارد نهال خودتو اذیت نکن انگار قسمت اینه که من زودتر از تو به خونه بخت برم.