صلحی که همه ی صلح ها را بر باد داد روایتی است از وقایعی که به فروپاشی امپراتوری عثمانی در طول حنگ جهانی اول انجامید و مایه ی تغییر اساسی در خاورمیانه شد و، بنا به عقیده ی نویسنده، به شروع جنگی دامن زد که همچنان ادامه دارد. این کتاب تنها به نقش اروپا در خاورمیانه نمی پردازد، بلکه تأثیر این دگرگونی در خود اروپا را نیز دربرمی گیرد. گاه خواننده را با خود به دل بیابان های شبه جزیره ی عربستان می برد و با ماجراجویی های لارنس همگام می کند و گاه از اختلافات و مناقشات دولتمردان اروپایی در پایتخت هایشان پرده برمی دارد. می توان تاریخی را که این کتاب بدان پرداخته سِفر پیدایش قرن بیستم و خاورمیانه ی امروزی دانست. این کتاب در سال 1989 منتشر شد و به فهرست نهایی جایزه ی پولیتزر هم راه یافت.دیوید فرامکین، نویسنده و مورخ و حقوقدان برجسته، در سال 1932 در امریکا متولد شد. فرامکین تاکنون هفت کتاب نوشته است، اما شهرت او بیش از همه برای نوشتن کتاب تحسین شده ای است به نام صلحی که همه ی صلح ها را بر باد داد که آن را در سال 1989 نوشت و نامزد جایزه ی پولیتزر هم شد. فرامکین تحصیلات خود را در دانشکده ی حقوق دانشگاه شیکاگو به پایان رسانده است. او استاد بازنشسته ی تاریخ و روابط بین الملل و حقوق در دانشکده ی مطالعات جهان پاردی در دانشگاه بوستون است. فرامکین پیش از آن که به کار تاریخ نگاری بپردازد، به عنوان نماینده و مشاور سیاسی فعالیت می کرد.