عاشقانه های شمردنی

عاشقانه کازیمودویی اسمرالدای عزیز!کاش می دانستی وقتی گوشه کاناپه کز می کنی چانه بر پاهای بغل کرده ات می گذاری و زل می زنی به لب های من سررشته این لب ها بسته به نگاه مشتاق توست ، تو می چرخانی شان ، تو می جنبانی شان ، و آن چه تو می خواهی بر آن ها نقش می بندد و بعد بدنامی اش می ماند برای من .کاش می توانستی ، به قدر درنگی می توانستی ای کاش از خودت فاصله بگیری جنب خودت مجاور شوی تا بدانی این میلی مترها سال نوری ست وقتی ثانیه های لمس به گریز شرمگین تو می انجامد.