عروسکی به اسم “تو”

:«فکر میکنم پتو عاشقانه ترین شی دنیاست. این طور که می چسبد به تن آدم. این طور که خم و تا می گیرد به خودش تا زیر و روی تن بی حس و حال ، همان شکلی شود که باید . گرم می کند. نرم است و حرف هم می زند . پس عاشقانه ترین هدیه دنیا همین پتوست که حتا از خود آدم هم دیگری را بهنتر بغل می کند. حالا این پتو برای تو . برای وقت هایی که من نیستم ، برای همیشه زندگی ات.»رمانی سرشار از احساسات لطیف و ناب ؛ احساساتی که مدت هاست با گیر افتادن در چنبره سخت زندگی از بیانشان عاجزیم و می ترسیم حرفشان را بزنیم و آنقدر در موردشان ساکت مانده ایم که فراموششان کرده ایم و در مواجهه با بیان بی پرده و صریح عشق ، دوست داشتن ، تنفر ، ترحم و … یادمان می آید که شاید معنای واقعی زندگی بازیافتن دوباره همین احساسات ناب باشد.