علم و دین

روایت شده که در طول تاریخ بارها اتفاق افتاده که دین در برابر علم قرار گرفته است. یکی از معروف ترین نمونه های تاریخی آن زمانی بود که گالیله را به جرم کفرگویی در دادگاه تفتیش عقاید به مرگ محکوم کردند، سرانجام او با پس گرفتن حرف خود، یعنی ایده مرکزیت خورشید و چرخیدن زمین به دور آن، از مرگ رهایی یافت.آیا واقعا دین رو در روی علم ایستاده؟ آیا چنانکه برخی می اندیشند با معیار های علمی نمی توان به سراغ دین رفت و دینداری با داشتن باورهای علمی در تعارض است؟ آیا دین به قلب آدمی رسوخ می کند و صرفا باوری فطری ست؟ و… چنین گفته هایی مستمسک آنهاست که می کوشند با جدا کردن راه دین و علم تصویری غیر عقلانی از دین ارائه کنند و برخی نیز ساده انگارانه می پندارند با طرح چنین ایده ای دین را در برابر چالش هایی که می تواند با علم داشته باشد واکسینه کنند. به هر روی دلیل طرح چنین باوری هرچه باشد چندان به نفع دین نیست به خصوص اینکه از دل چنین تعارضی راه برای طرح باورهای اساطیری و حتی خرافی در دین باز می گردد. بی گمان دور از حقیقت نیست که این دین نبود که که دربرابر باور درست علمی گالیله ایستاد بلکه اصحاب کلیسا بودند که دربرابر علم ایستادند.اگر می خواهید درباره علم و دین و تعامل میان آنها بیشتر بدانید و به شکلی قانع کننده جواب این پرسش را پیدا کنید که علم و دین تا کجا در کنار هم و در کجا برابر هم هستند، کتاب علم و دین نوشته تامس دیکسون با ترجمه محمد دهقانی که به همت نشر ماهی منتشر شده کتاب بسیار سودمندی ست.