تفکر درباره ارتباط میان رسانه ها تامل درباره ساز و کار مشترک آنهاست.اما این تنها بخشی از قضیه را آشکار خواهد کرد.هر چقدر که عکاسی و سینما وابسته به ایجاد تاثرات بصری از جهان باشند،به همان مقدار به موضوع نیاز دارند.می توان گفت این دو رسانه به خودی خود و سوای سوژه هیچ اند.ارزش آنها با تصاویری که ارائه می کنند ارزیابی می شود.با این نگرش جدا کردن این دو موضوع که عکاسی و سینما چه می خواهیم ناممکن می شود.کریستیان متس،نظریه پرداز سینما در این مورد می گوید:عکاسی و سینما ساختار تکنیکی مشابهی دارند،اما رابطه آنها با زمان،کادربندی و شیئیت متفاوت است.عکس به شکل غیر قابل انکاری متعلق به گذشته است در حالی که فیلم در زمان حال مشاهده آشکار می شود.