فرزندان اسکندریه

رمان حاضر، حاصل رقصی از قلم تخیل بر بستر وقایع رخ داده در تاریخ است. نویسنده که دغدغه پرداختن به شخصیت های تاریخی به عنوان انسان و نه قهرمان را دارد، با نزدیک شدن به حریم خصوصی افرادی چون کلئوپاترا و مارک آنتوان، به کمک مکتوبات مورخان، واقعیت آسیب پذیر چهره هایی را به تصویر می کشد که چندان از انسان گمنام امروزی دور نیستند. بلکه صرفاً در موقعیت متفاوتی قرار گرفته اند. ما همان ترس ها، خرافات و حرص های گره خورده به زندگی باستانیان در کنار هوشمندی ها و آینده نگری هایشان را در جامعه امروز هم به روشنی می بینیم. همچنین می بینیم که بی اعتباری دنیای سیاست چطور گریبان سیاستمداران قدرتمند تاریخ را گرفته و چطور تاج ها به روی زمین افتاده اند و در خون صاحبانشان غرق شده اند. مهم ترین جذابیت رمان دادن تصویری از وقایع از چشمان بی گناه دختربچه کلئوپاترا به مخاطب است که تنها بازمانده این خانواده سلطنتی پس از سقوط اسکندریه است. این کودک که از سه برادرش خوش اقبال تر است نه تنها زنده می ماند که بعدها ملکه نومیدیا و مورتانی می شود.