کتاب حاضر، نخستین کتابی است که به بررسی این مسائل می پردازد. نویسنده نشان می دهد که هنر رایانه ای برخی اصول بنیادین شیوه های سنتی تفکر درباره هنر و آفرینش هنری را به چالش می کشد و می گوید برای فهم این گونه هنری باید ایده هایی چون «تعاملگری» و «کاربر» را در مرکز توجه قرار داد. نگارنده، با بهره گیری از مثال های فراوان، نقش هنرمند و کاربر هنر رایانه ای را از سازندگان و مخاطبان هنرهای سنتی متمایز می سازد و استدلال می کند که هنر رایانه ای امکان درک بهتر نقش فناوری به مثابه رسانه ای هنری را فراهم می آورد.