اگر قدرت از طریق نقش آفرینی بر اذهان بشری و از رهگذر ابراز برقراری ارتباطات عمل می کند، باید دریابیم ذهن بشر چگونه این پیام ها را پردازش می کند و سپس از چه طریقی در قلمروی سیاسی و اجتماعی بدان معنا می بخشد.
آن چه در این اثر بدیع و نوپا می نماید و مفصل بندی همه شکل های ارتباطی در قالب مرکب، تعاملی، فرا متنی و دیجیتال است که گونه ای یکپارچگی در عین تنوع پدید آورده و از نتایج قابل ملاحظه ای برای چیدمان اجتماعی و تغییرات فرهنگی برخوردار شده است. کاستلز مهم ترین نتیجه تحلیلی خود را در این کتاب ساخت مستقل معنا از طریق صیانت از نقاط مشترک شبکه های ارتباطی می داند و اعتقاد دارد که آن چه این امر را ممکن می سازد اینترنت است؛ در عین حال به این حقیقت اصرار می ورزد که صاحبان قدرت برای آن که اذهان عمومی را از طریق کنترل پیوند میان ارتباطات و قدرت بسته نگه دارند، همواره در پی آن اند که مانع ارتباطات آزاد شوند.