قصیده ی مجروح آب

در این مجموعه، سروده های “فدریکو گارسیا لورکا “( 1898ـ 1936)، شاعر اسپانیایی جمع آمده که نمونه ای از آن درج می گردد :پنجره مهتابی ام را بسته ام/ چرا که هوای شنیدن گریه ندارم/ از پشت دیوارهای خاکستری اما/ جز گریه چیزی به گوش نمی رسد/ آن جا فرشتگانی آواز می خوانند/ و سگانی می لایند/ هزار ویلون در کف دستم جای می گیرد/ گریه اما سگی تنومند/ گریه اما فرشته ای است عظیم/ گریه ویلونی است بی انتها/ اشک ها باد را خاموش می کند/ و جز گریه هیچ چیز دیگری/ به گوش نمی رسد .