لطفا خیالت راحت نباشه! (مجموعه داستان کوتاه)

راه افتادم. بدون آن­که پشت سرم را نگاه کنم. اول از عرض
خیابان گذشتم و بعد در طولش تا جایی که پاهایم توان داشت
قدم زدم. بی­آن­که به نرمال بودن یا نبودنم فکر کنم. در این سه ماه
هم هنوز روی رد پاهایش راه می­رفتم. مقیاسش در مورد همه­چیز
کلمه­ی نرمال بود. رابطه­ی نرمال، زن نرمال، غذا خوردن نرمال،
زیبایی نرمال، زندگی نرمال … این نرمال­ها و غیرنرمال­ها را آن­قدر
تکرار کرده بود که مثل سوال­های کتاب­های درسی­مان با صدای بلند
می­خواندم: رابطه­ی نرمال به چه نوع رابطه­ای می­گویند؟ رابطه­ی
نرمال، رابطه­ای است که درآن دو نفر…