مالیخولیا

حسی مرا می خواند از یک سمت نامعلوم با واژه های واژگون و تا ابد خسته دنبال ردپای محو خویش می گردم تنها و ناامید اما سخت دلبسته یک روز، سمت هیچِ نامعلوم خواهم رفت تا گم شوم در آرزوهای محال خوددیوارها با خنده های خویش می میرند در عمق آهنگ و میان عشق و حال خودحس جنون تنهایی ام را مَرد خواهد کرد پایان این قصه نباید جنس غم باشددر این سفر دستم اگر پر بود و خالی بودباید میان مشت من دست تو هم باشد.