کارل یاسپرس کتاب مسئله تقصیر را به سال 1946، درست زمانی که پرده از کل جنایات رژیم نازی آلمان برداشته شد، به چاپ رساند. تمام تلاش وی در این کتاب معطوف به آن است که هموطنانش را به پذیرش مسئولیت و تقصیر در قبال فجایع به وقوع پیوسته، کشف ریشه های آن و در نهایت پالایش دعوت کند. او در جایی از کتاب به صراحت می نویسد: «در واقع همه ما آلمانی ها بلااستثنا ملزم ایم تا آشکارا به ملاحظه ی مسئله ی تقصیرمان بپردازیم. نمیتوان نسبت به آنچه جهانیان درباره ی ما می اندیشند، بی تفاوت بود. چرا که ما خود را جزئی از بشریت می دانیم؛ ما نخست انسان ایم و سپس آلمانی. پرسش از تقصیر بیش از آنکه پرسشی از جانب دیگران در خصوص ما باشد، باید پرسشی باشد که خود ما از خویش بپرسیم.»