مسیری باریک به ژرفای شمال

پشت سرش، شعله آتش سر به آسمان می کشید زبانه های آتش، تنها موجود زنده بود و او به سر، صورت و گل کامیلیای سرخ رنگ درون موهای آمی می اندیشید، اما هرچه کوشید، نمی توانست چهره اش را به خاطر اورد. در اردوگاه نفرت انگیز اسیران جنگی ژاپنی ها در خط آهن مرگبار برمه، دکتر دوریگوایوانز جراح، تنها به او می اندیشید و در همان حال می کوشید تا مردان تحت فرماندهی اش را از گرسنگی، وبا، طاعون و تنبیه های وحشیانه نجات دهد آنجا نامه ای به دستش رسید که برای همیشه زندگی اش را دگرگون کرد…
این رمان پر از وحشیگری، اما زیبایی و لطافت است. کتابی درباره انواع متفاوتی از عشق و مرگ، از جنگ و حقیقت. مردی پا به سن می گذارد و آنگاه درمی یابد که هر آنچه داشته، از دست داده.