دقیق نیست بگوییم تصویر سینماتوگرافیک در زمان حال است. آن چه تصویر «بازنمایی» می کند در زمان حال است، ولی نه در خود تصویر، زیرا در سینما، همچنان که در نقاشی، خود تصویر همواره از آن چه بازنمایی می کند متمایز است. خود تصویر نظامی است از روابط زمانی، که زمان حال متغیر تنها یکی از نتیجه های آن است. فکر می کنم تارکوفسکی نیز همین مسئله را مد نظر داشت وقتی تمایز میان تدوین و نما را به چالش کشید و سینما را به منزله ی «فشار زمان» در یک نما تعریف کرد.