من هنوز بیدارم (مجموعه داستان)

:
… گفته بود «آفتاب دوای افسردگیه». از آن روز، هر صبح که آفتاب می­افتاد
این جا روی تخت، این جمله­ی فراموش نشدنی­اش توی سرم زنگ می­زد …
و من چشم­ها را می­بستم. آفتاب صورتم را گرم می­کرد. یک دست را
می گذاشتم روی شکمم و دست دیگر را می­کشیدم روی تخت و هر صبح
به هر دو جای خالی، صبح به خیر می­گفتم. دوای افسردگی مامان برای
من کاری نکرد، تا روزی که برای اولین بار بعد از آن شب سیاه، با شنیدن یک
جمله از کسی که همیشه کنارم بود و نبود، دلم تکان خورد …

از داستان «بعضی قصه­ها ابن­جوری تمام می­شوند»