من پاتریک مودیانو هستم

کتاب پیش رو، داستان زندگی پاتریک مودیانو برنده جایزه نوبل ادبیات به قلم خود اوست. داستان تنهایی هایش، سختی های کودکی اش، مادری که کم گذاشت، پدری که رهایش کرد و سؤال هایی که برای همیشه بی جواب ماند.این کتاب، خاطرات اوست. خاطرات تلخ و شیرینی از پاریس بعد از جنگ جهانی دوم، زندگی های آشفته ی آدم ها در اروپای جنگ زده ی دهه ی پنجاه میلادی، دست و پا زدن برای زندگی کردن و نکردن، زنده ماندن و نماندن، هویت داشتن و نداشتن؛ داستان جدال آدم هاست با سرنوشت های از پیش تعیین شده و نشده. داستان کودکانی که میان این همه جدال بی پایان به دنیا آمدند و هیچ کس به مشروعیت زندگی های کودکانه شان فکر نکرد و خنده های کودکانه شان در هیاهوی زندگی های عجیب و غریب بزرگترها گم و فراموش شد. داستان سال هایی که مثل برق و باد می گذرند و انسانی که هرگز نمی فهمد چه وقت کودکی اش تمام شد؟و این قصه ای از گذشته نیست. قصه امروز هزاران، شاید هم میلیون ها کودکی است که در کنج سیاه خانه ای به این دنیا می آیند. بعد هم در همین دنیا کم و فراموش می شوند، بدون خنده کودکانه ای، بدون گریه ای و حتی بدون فریادی. یکی از آنها شاید روزی قلم به دست گیرد و برایمان بنویسد از روزهای کودکی های ناتمام در محله های شهری پرهیاهو.امید که هیچ کودکی از مهر مادری و آغوش پدری محروم نماند.