مهمانهای ناخوانده

در یک ده کوچک،پیرزنی زندگی میکرد.
این پیرزن،یک حیاط داشت قد یک غربیل که یک درخت داشت قد یک چوب کبریت،پیرزن خوش قلب و مهربان بود،بچه ها خیلی دوستش داشتند.
یک روز غروب،وقتی آفتاب از روی ده پرید و خانه ها تاریک شد،
پیرزن چراغ را روشن کرد و گذاشت روی تاقچه چادرش را انداخت سرش،رفت دم در خانه که هوایی بخورد،آشنایی ببیند،دلش باز بشود…