موسیقی و معنویت: از دیدگاه عارفان تا قرن هفتم

قدرت موسیقی به درازای حیات بشر است. نظام های عرفانی در جهت رشد معنوی انسان و پرورش توانایی های روحی و معنوی سالک، از این ابزار بهره برده اند. سنت «سماع» به مریدان کمک می کند تا از طریق شنیدن، غنای روحی یابند. بحث های فراوانی در این باره در گرفته است که چه و چگونه باید شنید تا رشد معنوی حاصل آید. عرفا و صوفیه صدای خوش و شنیدن آن را ارج می نهادند؛ برخی به استفاده از موسیقی به عنوان یکی از شنیدنی های معنویت افزا روی خوش نشان دادند و برخی آن را ابزاری عارفانه خواندند. این رویکرد به تدریج در بسیاری از طریقه های تصوف رسمیت یافت؛ آنچنان که امروز استفاده ی معنوی از موسیقی به یک رویه معمول تبدیل شده است.