انگیزه ی نوشتن این کتاب مثل باقی کارهایم بر اساس کنجکاوی محض بود.با والتر مرچ ضمن ساختن فیلم بیمار انگلیسی آشنا شدم.در طول تدوین فیلم همدیگر را زیاد می دیدیم و دوستی ما از همان جا شروع شد.هرکجا،یا هروقت که دست می داد،همدیگر را می دیدیم.ایده های او همیشه حیرت زده ام میکرد.جرج لوکاس جایی درباره ی والتر گفته «او هم مثل من آدم نامتعارفی است»در عالم سینما واقعا شخصیت منحصر به فردی است؛رنسانسی واقعی که در بحبوحه ی فیلم سازی معاصر در میان سینما گران همنسلش خردمند و عمیق جلوه میکند.وقتی والتر مرچ را حین تدوین فیلم بیمار انگلیسی دیدم.متوجه شدم که این مرحله از فیلم سازی بیشترین شباهت را به نوشتن دارد.مرچ همواره این جمله ی روبر برسون را نقل میکند که«هر فیلم سه بار متولد میشود:هنگام نوشتن فیلم نامه،هنگام فیلم برداری و در مرحله ی تدوین»