دوره ۱۰ سال های ۱۲۱۵ تا ۱۲۲۵ م از جنبه مفهوم حکومت قانون برای انگلیسی ها و اروپایی ها مهم است. مفاهیمی مانند «حقوق اساسی»، «قانون مدنی» و «قانون اساسی» که بعدها در همه کشورها به اشکال مختلف جاری شد به نوعی شاخ وبرگ های مهم سند «مگنا کارتا» یا «منشور بزرگ» هستند. این سند، رابطه پادشاه و کلیسا و فئودال ها را بر پایه حقوقی تازه ای قرار داد که موجب استقرار مالکیت و حقوق ناشی از آن شد. این کتاب شرح مختصری از این واقعه حقوقی – سیاسی بزرگ یعنی سند مگناکارتا، است