نامه های عزیز نسین و همسرش مرال چلن

تو از من جدا نشدی، من عضوی از وجود تو بودم که قطع اش کردی، تکه تکه اش کردی، تقسیم اش کردی و تکه بزرگتر را برداشتی و با خود بردی. هرکجا که می خواهی برو؛ به هرکجا که می خواهی فرار کن؛ هرقدر می خواهی به دوردست ها برو؛ نمی توانی من را از تکه ای که با خود برده ای جدا کنی.روزی که خانه را ترک کردی از پشت سر نگاهت کردم، درست مانند زنی بودی که در کودکی تصویر رنگی اش را دیده بودم.