نان سالهای جوانی

… گرسنگی قیمت ها را به من یاد داد، فکر نان تازه مرا کاملا از خود بی خود می کرد، من غروب ها ساعت های متمادی بی هدف در شهر پرسه می زدم و به هیچ چیز دیگر فکر نمی کردم به جز نان.
چشم هایم می سوخت، زانوهایم از ضعف خم می شد و حس می کردم چیزی مثل گگ درنده وجودم هست. نان.
-از متن کتاب-