نایب پیشکار ماینر

ایب پیشکار ماینر را بدون ذره ای تردید می توان به فیلم سینمایی گرند هتل بوداپست به کارگردانی وِس اندرسون تشبیه کرد؛ این نکته در نقد مجله ی تایم نیز مشهود است:«نایب پیشکار ماینر به لحاظ جذبه ی غیرمنتظره و مالیخولیایی اش دست کمی از گرند هتل بوداپست ندارد. در واقع دوویت احتمالاً بزرگ ترین فیلم وس اندرسون را نوشته، که هنوز ساخته نشده است.»آبرو و حیثیتش در معرض باد قرار داشت. یک لحظه غیرتش جوشید و بی هوا خطاب به قصاب داد زد «نبینم غضروف مضروف گذاشتیا!» این چشمه را که آمد، قصاب مکار مثل مجسمه خشک شد.«ببینم، تو چی گفتی؟»نوعی خشم بنیانی در صدایش موج می زد و با شنیدن آن صدا، لوسی تازه به عظمت خبطی که کرده بود، پی برد. وقتی قصاب مکار برگشت تا نگاهش کند، قیافه ی مردک چنان گروتسک بود که لوسی وحشت برش داشت مبادا کار به خشونت فیزیکی بکشد.«ببخشید، قصد اسائه ی ادب نداشتم قربان.»