نسخه اقدم: منظومه ها

مظاهر مصفا در دوساله گی آبله گرفت و از دنیا رفت. دو سال بعد مادرش فخرالسادات پسر دیگری به جایش آورد. نام او را هم مظاهر گذاشتند و شناسنام? مظاهر اول را؛ که هنوز باطل نکرده بودند؛ برای او نگاه داشتند. بدین ترتیب مظاهر دوم؛ آن چنان که در منظوم? نسخ? اقدم هم آورده؛ مرگ را مای? حیات خود می دانست و کودکی را در سای? مرگ و در گفتگو با عالم مردگان آغاز کرد.***در خاک چو رفت دانه ی تو از خاک گیاه من برآمدرفتی تو و آمدم من از راهخفتی تو و خواب من سرآمد*** من چون بدلم تو هم چو اصلیچون سایه منم تو آفتابیمن حاشیه ی کتاب مرگمتو متن اصیل این کتابی