نفس تنگی (داستان)

«نفس تنگی» نخستین رمان فارسی است که ساختاری با توجه به فضای وب و نقش اینترنت دارد. ساختار این کتاب بر فضای وب مبتنی است و نظریه پیوندار (لینک) در آن مطرح شده است و از این حیث، به نوعی روایت هستی روزمره ما نیز محسوب می شود.

این داستان نویس و شاعر گویش محلی کردی را بویژه در فصل اول به بکار برده و این موضوع هم از دیگر ویژگی های نفس تنگی است.
این کتاب نخسین رمان فارسی است که ساختار آن مبتنی بر فضای وب و در آن به نقش اینترنت و وبلاگ نویسی قهرمانان نیز توجه شده است.

همچنین به کاربردن گویش محلی کردی به ویژه در فصل اول آن، براساس محلیت قهرمانان و فضایی که داستان در آن شکل گرفته است، از ویژگی های قابل توجه این رمان به حساب می آید.

رمان «نفس تنگی» در بند نخست با عنوان «قوس پنج هفت»، این گونه آغاز شده است:
عکس همه مان روی آن صفحه روشن بود؛ کژال، رباب، آتوسا، آقای حنایی، دانیال، دغاغله، آقای حقوقی، توتیا خانم، کامران، ماریا مینورسکی و حتی عکس آن دختر چشم آبی انگلیسی که در صفحه آخر نور چراغ قوه را می اندازد به جاده تاریک…

نفس تنگی نام رمانی برگرفته از فضاهای روزمره زندگی و طنز توالی تاریخی آن است. گوران در چند جای داستانش با اشاره به ماریا مینورسکی یکی از شخصیت های اصلی کتاب قبلی اش «کتیبه خوان ویرانی» که در آن کتاب او در رودخانه غرق می شود و در این داستان از رودخانه سر برون می آورد و حرف هایی می زند، به این مساله اشاره می کند.