نقد فرهنگ توسعه نیافتگی: علم، فلسفه و عقلانیت

آنچنان که تجرب? زیست? تاریخی ما در این دو قرن اخیر نشان داده است، توسعه نیافتگی کماکان مبرم ترین مسأل? ما ایرانیان است. مسأل? توسعه نیافتگی نقط? کانونی هم? دیگر مسائل مان، مثل عدم توسع? سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و حقوقی است. به نظر می رسد جامع? ایرانی با یک دور باطل مواجه است. ما با مسائل سیاسی و اجتماعی بسیاری مواجه هستیم که به نحو توأمان هم علت و هم معلول، هم عامل و هم حاصل توسعه نیافتگی است. پاره کردن این دور باطل مهم ترین وظیف? کنونی روشنفکران و اندیشمندان ماست. عقلانیت انتزاعی و غیرتاریخی و عدم درک موقعیت مان به منزل? «وضعیتی تاریخی» و گم شدن در بیراهه های مناقشات سیاسی و ایدئولوژیک را باید منطق مشترک بسیاری از ایرانیان و به منزل? بنیادی ترین مانع درک مقول? توسعه و توسعه نیافتگی تلقی کرد. شاید بتوان در این میان، رضا داوری اردکانی را یک استثنا تلقی کرد. وی در این مجموع? سه جلدی، با عنوان نقد فرهنگ توسعه نیافتگی می کوشد جامع? ایران را در فهم معضل تاریخی توسعه نیافتگی یاری دهد. فیلسوف ما در جلد اول این مجموعه به بحث از رابط? «علم، فلسفه و عقلانیت»، در جلد دوم به رابط? مقولات «علم، سیاست و تاریخ» و در جلد سوم به مباحثی در خصوص «پژوهش علمی و سیاست علم» در کشور می پردازند.