نقطه ی صفر مرزی

:
چهار مرد قبل از سرخی غروب بیابان، از اتاق کوچک و دود گرفته­ای
در حاشیه­ی پنجگور، سی کیلومتر مانده به مرز بیرون زده بودند تا
قبل از تاریک شدن هوا به بازارچه­ی مرزی برسند.
غووب، به تپه­های مشرف به بازارچه رسیدند. نقاب­های سیاه را به
صورت زدند و از جنوب بازارچه وارد بستر خشک نهنگ رود شدند.
بعد از ساخته شدن دیوار مرزی رفت و آمد کم شده بود و کسانی که
می­خواستند از مرز عبور کنند باید تا بازارچه­ی مرزی می­رفتند:
بازارچه­ای که یک طرفش دشت خشک پنجگور بود و طرف دیگرش،
کوهک.