نوفل لوشاتو پایان غربت

در صف هشتم نماز نشسته بودم. ناگهان امام فریاد زدند: یک نفر آن در را باز کند! شگفت زده شدیم. ما که نزدیک در بودیم، صدای در را نشنیده بودیم. یکی از برادرها با عجله در را باز کرد. با کمال تعجب دیدیم یک دختر بچه ی سه ساله ی فرانسوی، از همسایگان نوفل لوشاتو، برای دیدن امام آمده و چون دستش به زنگ نرسیده بود، در حال یخ زدن بود.