هر صبح می میریم

راوی رمان که عکاس مجله بوده در بند اعدامی ها زندانی و در انتظار اجرای حکم است اما پیش از آن در محکمه ای خیالی خود را داوری میکند هرچند در هولناک ترین موقعیت زندگی خود نیز عاشق است.
صدای راه رفتن هیتلری توی کریدور هم نمیتواند جلوم را بگیرد سر و صدایش باز شدن در حتی سرباز دستم را میگیرد نمی دانم چرا این قدر مهربان شده بهترین کاری را که می شد در حقم انجام می دهند لااقل از این اتاق خلاصم میکنند.
سید احمد بطحایی در رمان هر صبح می میریم رابطه ی میان عشق و گناه و نیز عقوبت و رستگاری انسان مدرن را ترسیم میکند.