هزارتوی تاریکی

باز یک صبح دیگر و باز دلهره ی کش دار و چسبناک چون دیروز و چون پریروز…اما از ادامه دادن این آهنگ ذهنی منصرف شد. از کنار دریچه کنار رفت و سعی کرد خوب و درست و روشن بیندیشد. کسی یا کسانی بودند که ظاهرا قصد داشتند او را بکشند. اما این یا این ها عجله ای هم نداشت. این کار را با طمانینه، خونسرد و آرام انجام می داد. شبیه یک حرفه ای، اما اگر فرار بود یک حرفه ای این کار را انجام دهد باید تا به حال مرده باشد… .