وقتی که شهر خفته است: داستان های کوتاه ترسناک از نویسندگان قرن بیستم

کهن ترین و قدرتمندترین احساس بشری، ترس است و کهن ترین و قدرتمندترین ترس بشری، ترس از ناشناخته هاست. ترسی که مهم ترین عامل در کشف آتش و اختراع مذهب بود. ما با ترسیم وحشت، در حقیقت زمینه ی آمادگی کنار آمدن با وحشت حقیقی را در وجود خویش فراهم می کنیم. وحشتی که در بسیاری موارد منشاء آن نه هیولاهای خیالی است و نه شیطانی که در پی تسخیر روح انسان است، بلکه وحشت انسان است از انسان و وحشت فرد از جامعه. به همین منوال برای ترسناک بودن داستان لزومی به حضور غول ها، ارواح خون آشام، هیولاها یا ریختن لیترها خون و قصابی نیست. یک داستان ترسناک می تواند صرفاً شرح توهمات یک فرد عادی و معمولی در مکانی متروک، تاریک و به طور کلی جایی باشد که قابلیت های هراس زایی بالقوه ای داشته باشد.