ویژگی های بلاغی بیان قرآنی

بیان زبانی، برترین نوع بیان و به معنای مواد نزدیک تر و بر بیان کنندگان آسان تر است و در اصل به معنای روشن نمودن و آشکار کردن است. جامعة بشری از همان ابتدا با بیان زبانی آشنا بوده است. زیرا اظهار معانی و خیالات ما فی الضمیر یکی از ضروریات زندگی اجتماعی او است. نگارنده در کتاب حاضر در پنج بخش به بررسی ویژگی های بلاغی بیان قرآنی می پردازد. بخش اول کتاب درآمدی بر تحولات زبانی و گونه های بلاغی دارد. در بخش دوم نویسنده به تشریح ویژگی های بیان در قرآن پرداخته و در بخش سوم شکوه معانی در قرآن را بیان کرده است. بخش چهارم عنوان «راز بیان در قرآن» دارد و در بخش پایانی بدیع در قرآن کریم مورد بررسی قرار گرفته است.