پرسیدن و جنگیدن: گفت و گو با دکتر منوچهر آشتیانی درباره تاریخ معاصر و علوم انسانی در ایران

منوچهر آشتیانی استاد پیشکسوت علوم اجتماعی و مؤلف آثاری در فلسفه ی آلمانی است. او فلسفه و جامعه شناسی را نزد استادانی چون آلفرد وبر، هانس گئورگ گادامر، کارل لوویت، دیتر هنریش و ارنست توپیچ گذرانده است.
آشتیانی که خواهرزاده ی نیما یوشیج و نواده ی آیت الله میرزای آشتیانی است، علاوه بر پیشینه ی تاریخی خانواده های پدری و مادری، خاطرات سیاسی فعالیت خود در حزب توده، انشعاب خلیل ملکی، نهضت نفت و کودتای ?? مرداد، کنفدراسیون اروپایی دانشجویان ایرانی و جنبش دانشجویی آلمان را بازگو کرده که با خاطرات علمی تحصیل در دانشسرای عالی تهران، انستیتو جامعه شناسی پاریس و دانشگاه هایدلبرگ آلمان، تدریس در دانشگاه های ایران و همچنین روایتی از مواجهه با فیلسوفانی چون ژرژ گورویچ، مارتین هایدگر و گئورگ لوکاچ در هم آمیخته است.
خاطرات دکتر آشتیانی در طول پنج سال گفت وگو با رضا نساجی، پژوهشگر تاریخ و علوم اجتماعی، تدوین شده و مرحله ی نخست از پروژه ی تدوین «تاریخ شفاهی دانشگاه ایران» خواهد بود که عمدتاً بر روی تاریخ علوم انسانی تمرکز دارد.