پشت سرت را نگاه نکن

تمام که نمی شود. پلک هایم سنگین می شوند. پس می توانم آرام سرم را روی دست ها بگذارم و دل به گرمای شیشه ها و بگذارم گرما در تنم بود و تنم کرخت شود تا چرتی بزنم. روی شیشه ها دراز می کشم. به ردیف مربع های تاریک و روشن خیره می شوم. خرچنگ روی مربع هشتم است. دستم را زیر چانه می گذارم و رو به شکم می خوابم. سرم را کج می کنم گرما پلک هایم را سنگین کرده. با پلک هایی نیمه باز به روبرو نگاه می کنم. آن طرفتر مرد جوانی به طرفم می آید. لباس سفیدی پوشیده است. انگار برف تمام تنش را پوشانده باشد. نزدیک می شود، نزدیک و نزدیک تر. پس کجا می خواستم بروم؟