پله های روز

تمام شب نگاهش به لکه ای بود که به آرامی بر دستش وسعت می گرفت.بی اشتهایی سکوت های طولانی و انزوا از زمانی پیدا شد که موجود کریه پیدایش شد.
علامت سوالی بود در برابر چشم هایش حتا در برابر زندگی اش…