پیراهن بی درز مریم

رمان پیراهن بی درز مریم تجربه ی نسلی است درگیر بهبود جهان و آفرینش حماسه های بزرگ. نسلی که به دست فرومایگامی مثله شدند و عجیب بر خلاف قهرمانان جهان به فراموشی سپرده می شدند، اگر نبودیم که بنویسیمشان و بنویسندشان.ندا کاووسی فر در مارنامه ی کاری خود رمان نوجوان ««سه ترکه بر دوچرخه، من، میمون و پدر»» را دارد که برنده ی جایزه ی گان اول (کتاب اول سال 89) شد و همچنین مجموعه داستان ««خواب با چشمان باز»» که در سال 88 جایزه ی هفت اقلیم را از آن خود کرد.«« این یعنی فرق داریم. یعنی آینده مان روشن است؟ نبود، واقعا نبود. حالا که به باغچه ی خشک خانه، به اتاق های متروک، به یک قبر جوان مرگ نگاه می کنم، می بینم چقدر خاله ها و دایی هایم خوشبخت بودند که بچه هایشان یک طوری نبودند، که نمره های ریاضیاتشان خوب بود، که تالاپی از درخت می افتادند، که نقاشی هایشان گه بود، چشم چشم دوابرو بود. حالا همه شان استاد دانشگاه، دبیر و مهندس و معمار و کوفت و هزار چیز دیگرند…»»