چرتوپیا: تاریخ زوال یک اتوپیا به روایت سباستوس میکلانکوس

چرتوپیا همان یوتوپیای معروف است که در جزیره ی چرت بر پا شده باشد. در این آرمان شهر، که در پی فرار از بحران های جهان واقعی مستقر شده است، همه ی اسباب شوخی و خنده فراهم است. در این داستان طنز پای همه ی دلایل استقرار مدینه ی فاضله ی افلاطون و سایر فیلسوفان به میان می آید تا بازی شوخی دربگیرد. در واقع این متن یادداشت های روزانه ی سباستوس میکلانکوس، مشاور گذالفنون، فیلسوف شاه این جزیره، است و حوادث و ماجراها و رویدادهای زندگی عمومی و خصوصی آن شهر و دربار و درباریانش را روایت می کند. این گونه هم حوادث مهم سیاسی و بحران های گوناگون و راهکارهای این فیلسوف شاه مرور می شود و هم نقش آموزه های افلاطون در زندگی فیلسوفان و جهان سیاست کاویده می شود. بسیاری از آرای فیلسوفان یونان باستان به شوخی گرفته می شود و نکات خنده داری از زندگی شان روایت می شود. گاه بلوا می شود یا خطری این تمدن نوپا را تهدید می کند و گاه خود به جان یکدیگر می افتند و بنای مشاجره و جدل و ناسازگاری می گذارند. اوج و حضیض این جامعه در کنار گسترش شرایط فساد آن و پیدایش دموکراسی و فروپاشی آریستوکراسی آن جزیره، همه شوخی دیگری است تا سرخوردگی این مشاور کاردان را پس از شکست حکومت محبوبش و اقامت در کشوری دموکرات دست مایه ی طنزی تازه شود. اقامتی کوتاه در چرتوپیا مسبب لذت بردن از رؤیای دیرینه ی بشر در خلق اجتماعی بهتر است.