چه کسی باور می کند، رستم

زن و شوهری مهاجر در قطار رهسپار سفری دراز هستند. زن در انزوای خود خواسته، با گذر از ایستگاه شهرها و مراحل عمر، روابط خویش را با شوهر و دختر، با خانواده و دوستانش در خاطره مرور می کند و به بازشناسی تازه ای از روح عاشق و صبور خود می رسد. بازاندیشی روان شناسانه آوارگی و نیاز به پیوندیابی با ریشه ها، اسطوره عشق و وطن محور اصلی این رمان است.