کابوس سحرگاهی

ماجرا سال گذشته در ماه آوریل رخ داد. به یاد دارم که تپه غرق گُل بود و چند روزی می شد که زمزم? پرندگانِ سرمست از بهارِ زودرس، بیدارمان می کرد.می توانم نام محلّ وقوع هم? رخدادها را بگویم، ولی به چه درد می خورد؟ فقط کافی است منطقه ای خشک و بایر را مجسم کنید که در آن سبزیجات خوب به عمل نمی آید، ولی جولانگاه علف های هرز است. در این جا، خاک مثل جاهای دیگر نیست، رنگ و سفتیِ عجیبی دارد که مرا عصبی می کرد. گاهی با غیظ و لگد شروع به بیل زدن می کردم، آن گونه که با یک حیوان وحشیِ از پا درآمده، در می افتیم. خاک مثل زخمی خشک شده ورق ورق می شد؛ وانگهی رنگش رنگ خون خشکیده بود. ممکن است به خودتان بگویید که در یک حکایت، رنگ خاک اهمیّت زیادی ندارد؟ با این حال، در این جا دارایی اهمیّت است، و شما این را خواهید دید…