کمی دیرتر

این رمان به قدری عریان از کار درآمده است که خودم هم خجالت می­کشیدم همین­طور لخت و عور، روانه کوچه و بازارش کنم.
قصد داشتم سر فرصت، لباس شکیل و آبرومندی بر تنش بپوشانم و بعد…
اما این کودک، از بدو تولد عجول بود و قدم­هایش را دو تا یکی برمی­داشت. پیش از آن­که من دستش را بگیرم و راه­رفتن معقول را قدم به قدم یادش بدهم، شروع کرد به دویدن و شلنگ تخته انداختن، آن­قدر که من به او نمی­رسیدم و حریف نمی­شدم.