کودتآه: مجموعه شعر

گشود پنجره ها را،لباس نو تن زدنه بست بار سفر را،مه حرف ماندن زداگر چه دامنش از سنگ کینه خالی بودبه سرشکستگی ام با گذشت دامن زدعبور کرد مرا،جای سرزنش خندیدگره گشود از ابرو و بر دل من زدهمین که رفتنش آوار شد،کفن پوشید دلی که فندک تردید را به بهمن زد