گاه و بی گاهی دانشگاه در ایران: مباحثی نو و انتقادی در باب دانشگاه پژوهی، مطالعات علم و آموزش عالی

به نظر می رسد شواهد و استلال لازم نخواهد بود اگر بگوییم دانشگاه و علم در جامعه ی «دانش بنیان» ، بیش از هر زمان دیگر، جریان اصلی تعیین کننده ای برای آینده ی این سیار شده است؛ خصوصا در جامعه ای در حال گذر، مانند ایران، که در کار ساخته شدن است و در تب و تاب تجدد و تحول و توسعه است و قضایای دشوار معاصریت آن به شدت موکول است به وضع علم، به مرجعیت دانش و به جایگاه دانشگاه و نقش اجتماعی دانشگاهیان. اکنون میلیون ها نفر از جرم جمعیتی ما را دانشجویان و دانش آموختگان تشکیل می دهند و بیش تر خانوارهای ایرانی حتی در دوردست ترین مناطق، دست کم یک نماینده و گاهی چند نماینده از این جمعیت دارند. حقیقتا دشوار خواهد بود که بدون فهم سوانح دانشگاه در ایران، و بدون تحلیل دقیق مسائل آموزش عالی در این سرزمین، بتوانیم توضیح رضایت بخشی از بسیاری از روندهای کنونی جامعه ی ایرانی و احتمالات آتی آن بدهیم.
نویسنده با همین طرز نگاه بود که مطالعات علم و آموزش عالی را جزو برنامه ی پژوهشی خود قرار داده است. در این کتاب شمه ای از این مباحث در چهارده فصل سامان یافته و تقدیم شده است، به این امید که با ملاحظات خوانندگان و نقد صاحب نظران سهمی ناچیز در افق گشایی های تازه برای «مسئله ی ایران» بر عهده بگیرد.